Sommige reizen plan je, en sommige reizen veranderen de manier waarop je naar de wereld kijkt. Toen ik deze route door Australië en Nieuw-Zeeland samenstelde, wilde ik beide landen beleven via hun steden, hun kustlijnen en hun mensen. Wat ik vond, waren twee totaal verschillende werelden: de een groots, zonnig en vol energie, de ander groen, intiem en heerlijk ontspannen. Samen vertelden ze één bijzonder verhaal.
Mijn reis begon in Melbourne, en ik werd vrijwel meteen verliefd op de stad. Melbourne probeert je niet op het eerste gezicht te imponeren; ze laat zich langzaam ontdekken. Ik bracht mijn dagen door in smalle steegjes vol streetart en stopte bij kleine koffiebars waar de barista’s hun flat whites heel serieus nemen. Achter elke hoek leek een nieuw restaurant, een kleine galerie of een markt vol lokale producten verscholen te liggen. ’s Avonds weerspiegelden de lichtjes van de stad in de Yarra-rivier, en ik begreep waarom zoveel Australiërs Melbourne hun favoriete stad noemen.
Daarna reisde ik verder naar Sydney, en de sfeer veranderde direct. Waar Melbourne creatief en een beetje verborgen is, is Sydney helder, open en zelfverzekerd. Mijn eerste ochtend aan de haven vergeet ik niet snel: de veerboten die kwamen en gingen, het fonkelende water, de witte zeilen van het Opera House in de vroege zon. Ik wandelde over het kustpad van Bondi naar Coogee, langs rotspoelen, surfers en kliffen die in de turquoise oceaan verdwijnen. Aan het eind van de middag nam ik de veerboot naar Manly: een van de mooiste boottochten ter wereld, voor de prijs van een buskaartje.
Verder naar het noorden verwelkomde Brisbane me met warme subtropische lucht en een heerlijk ontspannen ritme. Het leven speelt zich hier af langs de rivier. Ik stapte op de CityCat-veerboot, zag de stad aan me voorbijglijden en bracht lange middagen door in South Bank, waar de locals ontspannen bij de lagune en in de schaduw van de bomen. ’s Avonds lichtte de Story Bridge op boven het water, en vanaf het uitzichtpunt op Mount Coot-tha lag de hele stad onder me in de ondergaande zon. Het was de perfecte, ontspannen afsluiting van mijn tijd in Australië.
Een korte vlucht over de Tasmanzee, en ineens was alles groen. Auckland, de ‘City of Sails’, ligt tussen twee havens, omringd door vulkanische heuvels en bezaaid met boten. Ik beklom Mount Eden, een oude vulkaankrater midden in de stad, en keek uit over een landschap van water, eilanden en glooiende heuvels. Het voelde als een totaal andere wereld dan die ik een paar uur eerder had achtergelaten.
Vanuit de haven van Auckland bracht een korte boottocht me naar wat een van de hoogtepunten van de hele reis zou worden: Waiheke Island, het wijneiland. Zodra ik van de boot stapte, ging het leventempo omlaag. Wijngaarden glooien over de heuvels naar de zee, en kleine strandjes liggen verscholen in rustige baaien. Ik ging van wijngaard naar wijngaard, proefde lokale wijnen op terrassen met uitzicht op het water en genoot van lange lunches die de hele middag leken te duren. Als er één plek in Nieuw-Zeeland is die je leert te onthaasten, dan is het deze.
Wellington, de hoofdstad, verraste me met haar karakter. De stad is compact, creatief en vol leven, gelegen rond een prachtige haven en omringd door groene heuvels. Ik nam de historische rode kabeltram omhoog naar de Botanische Tuin, slenterde over de levendige boulevard en verloor mezelf urenlang in Te Papa, het nationale museum, waar de natuur, geschiedenis en Māori-cultuur van Nieuw-Zeeland samenkomen. De beroemde wind van Wellington zorgde ervoor dat het nooit té comfortabel werd, maar de cafés in Cuba Street stonden altijd klaar om me op te warmen.
Mijn reis eindigde in Christchurch, op het Zuidereiland. Het is een stad met een verhaal van veerkracht, met creativiteit en hart herbouwd na de aardbevingen van 2011. Ik trof er een nieuwe energie aan: moderne architectuur naast historische gebouwen, kleurrijke streetart en een stadscentrum dat jong en uitnodigend aanvoelt. In een traditionele punter over de rustige Avon-rivier glijden, langs de prachtige Botanische Tuinen, was het perfecte vredige einde van mijn reis. Terwijl ik naar de Zuidelijke Alpen aan de horizon keek, wist ik al dat ik ooit terug zou komen.
Australië gaf me ruimte, zonneschijn en een energie die moeilijk te beschrijven is. Nieuw-Zeeland gaf me rust, warmte en een verbondenheid met de natuur die ik zelden eerder had gevoeld. Samen vormden ze een reis vol buitengewone contrasten, een reis die ik iedereen aanraad die droomt van een reis van een leven.
Voor een route als deze raad ik ongeveer drie tot vier weken aan, zodat je echt de tijd hebt om van elke stad en haar omgeving te genieten, zonder haast. En om de lange reis vanuit Europa wat makkelijker te maken, is een paar dagen in Singapore of Hongkong onderweg de perfecte manier om je avontuur te beginnen of af te sluiten.