Sommige reizen draaien om één land. Deze reis draaide om een gevoel: dat heerlijke gevoel van nieuwsgierigheid dat alleen maar groeit naarmate je van de ene plek naar de volgende reist. Toen ik deze driedaagse…
Mijn reis begon in Taiwan, waar ik mijn eerste week doorbracht. Taipei veroverde mijn hart vrijwel meteen. ’s Ochtends stond ik op de met wierook gevulde binnenplaats van de Longshan-tempel en zag ik locals kaarsjes aansteken en stil hun gebeden zeggen. ’s Middags keek ik vanaf Elephant Mountain uit over de stad, met Taipei 101 boven alles uittorenend. Maar het echte Taipei liet zich pas zien na zonsondergang, op de nachtmarkten. Tussen de kraampjes proefde ik peperbroodjes recht uit de kleioven, verse bubble tea en gerechten waarvan ik de naam niet kon uitspreken, maar die ik nooit zal vergeten. De beste manier om een dag vol ontdekkingen af te sluiten? Een bad in de natuurlijke warmwaterbronnen van Beitou, op slechts een metrorit van het centrum.
Een dagtocht bracht me naar Jiufen, een oud mijnstadje dat tegen de berghelling aan geplakt ligt. De smalle trappen worden geflankeerd door rode lampionnen en traditionele theehuizen, en toen de avondmist vanuit zee binnenrolde, leek het hele stadje een scène uit een droom. In het nabijgelegen Shifen schreef ik mijn wensen op een papieren wensballon en zag ik die langzaam opstijgen boven het spoor, de lucht in. Het is een klein ritueel, maar het raakte me meer dan ik had verwacht.
Vanuit het noorden reisde ik naar het groene hart van het eiland, naar Sun Moon Lake. Omringd door beboste bergen verandert het rustige water van kleur met het licht. Ik fietste langs de oevers, nam de boot tussen de dorpjes aan het meer en bezocht een theeplantage waar ik een van de beste oolongtheeën van Taiwan proefde, precies daar waar hij wordt geteeld. Na de energie van Taipei was dit precies de rust die ik nodig had.
Een korte vlucht later landde ik in Hongkong, waar ik vier dagen doorbracht die voelden als een wervelwind. Op mijn eerste avond stak ik Victoria Harbour over met de Star Ferry terwijl de skyline om me heen oplichtte. Het is zo’n uitzicht dat je al honderd keer op foto’s hebt gezien, maar in het echt beneemt het je nog steeds de adem. De volgende ochtend nam ik de Peak Tram naar Victoria Peak en keek ik uit over het woud van wolkenkrabbers, de haven en de groene eilanden daarachter. Mijn dagen bracht ik door tussen oud en nieuw: wierookspiralen die aan het plafond van de Man Mo-tempel hingen, de drukke markten van Mong Kok en lange dimsumontbijten in traditionele theehuizen. Een dag op Lantau Island, met de Big Buddha en de paalwoningen van het vissersdorp Tai O, liet me zien dat Hongkong veel groener is dan de meeste mensen denken.
Daarna volgde Singapore: drie dagen in een stad die in de toekomst lijkt te leven. Toen de zon onderging, stond ik onder de reusachtige Supertrees in Gardens by the Bay en zag ik ze oplichten in een show van kleur en muziek. In het Cloud Forest stortte een waterval naar beneden langs een berg vol planten, gehuld in koele nevel. Maar wat ik het mooist vond aan Singapore, was hoeveel culturen er naast elkaar leven. Op één dag wandelde ik van de tempels van Chinatown naar de kleurrijke straten van Little India, en verder naar Kampong Glam, waar de gouden koepel van de Sultan-moskee boven de boetiekjes van Haji Lane schittert. En de hawkercentra? Pure vreugde. Aan een plastic tafeltje zitten met een bord chicken rice dat maar een paar euro kost en smaakt als een maaltijd in een sterrenrestaurant, is een van mijn mooiste herinneringen aan de stad.
Vanuit Singapore stak ik de grens over naar Maleisië voor de laatste week van mijn reis. Mijn eerste stop was Malakka, een historische havenstad waar Portugese, Nederlandse en Britse invloeden samensmelten met de Maleisische en Chinese cultuur. Toen ik voor het rode Stadthuys op het Dutch Square stond, moest ik glimlachen om dit onverwachte stukje Nederlandse geschiedenis, zo ver van huis. ’s Avonds vulde de nachtmarkt van Jonker Street de oude straatjes met eetkraampjes, muziek en gelach, en ontdekte ik de Nyonya-keuken, een heerlijke mix van Chinese en Maleisische smaken.
In Kuala Lumpur glinsterden de Petronas Twin Towers boven de stad, vooral ’s avonds prachtig. Ik beklom de kleurrijke trappen naar de Batu Caves, waar een reusachtig gouden beeld de ingang bewaakt van een tempel die verscholen ligt in een kalksteengrot, terwijl brutale aapjes elke stap in de gaten hielden. ’s Avonds kwam Jalan Alor tot leven met sissende woks, saté op de grill en het geluid van een stad die nooit lijkt te stoppen met eten.
Om een paar dagen aan de tropische hitte te ontsnappen, reisde ik omhoog naar de Cameron Highlands. De lucht was ineens koel en fris, en eindeloze groene theeplantages glooiden over de heuvels, zo ver als ik kon kijken. Op een terras zitten met een kop thee en een scone, uitkijkend over de valleien, voelde als de perfecte pauze voor de laatste stop.
Mijn reis eindigde in Penang, en ik had geen betere finale kunnen kiezen. George Town, een UNESCO-werelderfgoedstad, ontdek je het best te voet of op de fiets. Achter elke hoek vond ik weer een stukje streetart, een prachtig gerestaureerd shophouse of een verborgen clantempel. En dan het eten. Penang wordt vaak de culinaire hoofdstad van Maleisië genoemd, en na een paar dagen char kway teow, assam laksa en verse roti canai begreep ik waarom. Toen ik op mijn laatste avond aan het water zat en de zon zag ondergaan boven de Straat Malakka, wist ik dat deze reis me veel meer had gegeven dan ik had verwacht.
Taiwan gaf me warmte, rust en een zachte schoonheid. Hongkong gaf me energie en enkele van de spectaculairste uitzichten die ik ooit heb gezien. Singapore liet me zien hoe harmonie tussen culturen eruit kan zien, en Maleisië verraste me met zijn geschiedenis, natuur en ongelooflijke eten. Vier bestemmingen, één onvergetelijke reis.
In drie weken komt deze route perfect samen: ongeveer een week in Taiwan, vier dagen in Hongkong, drie dagen in Singapore en een week in Maleisië. De aangenaamste reisperiode is van oktober tot en met april, wanneer het weer op het grootste deel van de route prettig is en het tyfoonseizoen in Taiwan en Hongkong voorbij is.